รักออกแบบไม่ได้ แต่เราเลือกที่จะรักได้

ข้อความ Wow!!!! ครั้งแรกของการไปอเมกาก็ส่อลางร้ายซะแล้ว

หวัดค่าเพื่อนๆ คิดถึงจังเลย สบายดีกันป่าว เราอยู่ที่ NC นะจ๊ะ อากาศเย็นสบายไม่ร้อนเลย ตอนนี้ก็หกโมงเช้ากว่าๆ เอง เรานอนน้อยมากเลยตั้งแต่มาที่นี่อ่ะ อาจจะเป็นเพราะเราไม่ชินนิดหน่อยมั้งเลยนอนไม่มาก แต่เราก็ไม่ได้เพลียนะแค่ตื่นบ่อยอ่ะ การมาครั้งทำใจได้ยากนิดๆ ส่วนใหญ่เพราะเป็นห่วงครอบครัวอ่ะ เล่าเรื่องการเดินทางก่อนดีกว่า

วันที่เราออกเดินทางคือวันที่ 28 ของเมืองไทย เครื่องควรจะออกเที่ยงคืนสี่สิบ แต่ว่า...เครื่องดีเลอ่ะ เซ็งมากๆ แต่ก็อะหยวนๆ แค่สองชั่วโมง

พอมาถึงที่นิวยอร์กก็ตาแหกวิ่งไปต่อเครื่อง โชคดีที่เครื่องการบินทางบินเร็วมากๆ มาถึงแบบห่างจากเวลาจริงไปนิดเดียวเอง แต่พอเราไปเช็คอินไอ้สายการบิน Jetblueบ้านี่สิ โหแถวแม่งยาวไปถึงเองไทยเลย เราต่ออยู่เกือบสามชั่วไมงอ่ะ พอได้ bording pass เราก็เข้าไปข้างไหน ที่นี่นะเวลาตรวจกระเป๋าต้องเอารองเท้าวางเข้าเครื่องด้วยอ่ะ ตลกดีอ่ะ พอเข้าไปนั่งรอได้ซักพักก็เดินไปเช็คตารางการบิน เฮ้ย...ยกเลิกการบินไป NC ม่ายๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมอ่ะ เราก็วิ่งไป Customer service CS โหแถวยาวอีกแล้ว เพราะคนทั้งเครื่องโดนเหมือนกัน เซ็งๆๆๆๆๆ เราก็อะรอ... standby รอบต่อไป แต่นะเริ่มเครียดๆๆๆๆๆ พอเดินไปเดินมาซักพักเราก็ไปเช็คการบินอีก

ว๊ากกกกกกก ยกเลิกอีกแล้ว.....แง้วทำไมวะ 16hrs จากกรุงเทพ ได้นอนแค่ประมาณ สองชม. มาเจอแบบนี้แทบอยากจะร้องไห้เลย แต่เหนือสิ่งอื่นใด น้ำเสียงของแม่ที่เหมือนร้องไหเพราะเรา ทำให้เรากังวลมาก เราไม่กลัวที่เราต้องรอ แต่เราไม่อยากให้ทุกคนเป็นห่วงมาก เรานะรีบเดินไปต่อแถวที่CS ด้วยความยาวของแถวที่มากกว่าเดิมมากๆๆๆๆ เกือบๆ ชม. ก็ถึงคิวเราอ่ะคิดดู เราก็ได้ Standby again 555+ แล้วเชื่อมั้ยคะเพื่อนๆ ว่าเราก็โดนยกเลิกเป็นรอบที่สาม แง้วๆๆๆๆ เพื่อนนึกภาพออกมั้ยคะ แบบว่าหน้าโทรม เพระนอนไม่พอแถมมาเจอเหตการณ์บ้าๆ แบบนี้อีก เรานี่อยากจะกรี๊ดๆๆๆๆ เราเลยตัดสินใจไม่รอแล้วเพราะไม่ไหว แต่มันมีปัญหาเรื่องกระเป๋าด้วยอ่ะ เพราะเราต้องไปเอากลับโห พี่แกบอกว่ากระเป๋าอาจถูกส่งไปแล้ว เราก็แบบว่าอึ้งๆๆๆ แล้วก็ถามเค้าว่าถ้ากระเป๋าไปได้ทำไมเราไปไม่ได้วะ งงมากๆ    แต่เค้าก็ดีนะบอกว่าจะหาให้แล้วบอกว่าเพราะอากาศไม่ดีจะมีพายุเครื่องเลยขึ้นไม่ได้อ่ะ

เรานี่ไปถึงบางอ้อทันทีเลย ในที่สุดเราก้อได้กระเป๋าคืน เฮ้อนึกว่าจะต้องดองเค็มไปอีกวันซะแล้ว สรุปเราได้อยู่นิวยอร์กคืนนึงอ่ะ เราไปพักกะลูกเพื่อนแม่คนนึง พี่เค้าดีมากมายอ่ะ ช่วยเราเยอะแยะ แถมพาเราไปเที่ยวเลี้ยงข้าวเราอีกตังหาก โหที่นี่นะกำลังลดราคาเลย เราไปเดินช็อปซะมันไปเลย แต่ไม่กล้าซื้ออ่ะ เพราะยังไม่อยากเสียเงิน แต่นี่ขนาดไม่กล้าซื้อนะ ยังล่อไปซะ... กว่าเราจะได้นอนจิงๆ ก็เที่ยงคืนกว่าอ่ะ แบบว่าหลับไม่รุตัวเลย พอตีสี่กว่าก็ตื่นแล้วอ่ะ ไม่รุทำไมนอนไม่ค่อยหลับอ่ะ

แต่ก็ดีเพราะเราต้องรีบไปที่สนามบินเพื่อขึ้นเครื่องตอนเจ็ดโมงอ่ะ แบบว่าค่าแทคซี่แพงมากอ่ะ ห้าสิบดอลได้อ่ะ แถมทิปอีกอ่ะ ตั้งห้าดอล แง้ๆ นั้นมันราคาเสื้อตัวนึงเลยนะเฟ้ย (สำหรับเมืองไทยนะ) เครื่องบินมันเล็กแบบพวกแอร์เอเชียอ่ะ เรางี้แทบอ้วกเลย

พอมาถึงก็รอเค้ารับ... เอ็อในที่สุดก็หมดเรื่อง สรุปเราได้รับประสบการณ์มากมายในการเดินทางครั้งเดียวเลย ควรจะดีใจมั้ยเนี่ย

ปล. ห้องที่เราอยู่น่าอยู่มาก สบายดีด้วยแหละเพื่อนๆ อยากให้พวกแกมาที่นี่จังเลย พวกเราคงช็อปกระจายแน่ๆ 555+ คงสนุกมากๆ ไว้อีกหน่อยมีเงินเก็บมากๆ เราเที่ยวกันนะ

รักพวกแกมากเสมอ